Hurel-Dubois

Het bedrijf Avions Hurel-Dubois werd in 1947 opgericht op de heuvels van Meudon (Hauts-de-Seine, bij Parijs). Het doel was om de concepten van ingenieur Maurice Hurel (1896–1982), een voorvechter van vleugels met een hoge slankheidsgraad, te bevorderen. Hij vond in Léon-Joseph Dubois (1890–1966) een begripvolle investeerder.

De HD-10-demonstrator maakte in 1948 zijn eerste vlucht, bestuurd door Hurel zelf. Toen de haalbaarheid van het ontwerp was bevestigd – met name bij langzame vluchten met een lage invalshoek – zette de fabrikant koers naar ambitieuzere projecten. Er werd zelfs een straalvliegtuig (HD-45) voorgesteld als concurrent van de beroemde Caravelle.

De vliegtuigen van Hurel-Dubois behaalden echter niet het beoogde commerciële succes. Er werden slechts twee tweemotorige HD-32-toestellen en een kleine serie van acht HD-34’s (voor het IGN, het Franse nationale geografische instituut) geassembleerd.

Het ongebruikelijke uiterlijk van de vleugels met een hoge slankheidsgraad bezorgde deze vliegtuigfamilie de bijnaam „vliegende papieren snijder“.

Wel groeide het bedrijf uit Meudon uit tot een belangrijke onderaannemer in de Franse luchtvaartindustrie (gondels, aerostructuren, etc.). Bijna een halve eeuw lang specialiseerde het zich in deze niche voordat het in 2000 werd overgenomen door Snecma. De nieuwe eigenaar doopte het eerst om tot Hurel-Hispano en later, in 2005, tot Aircelle. Sindsdien is het bekend als Safran Nacelles.